Wednesday, November 10, 2010

That's all folks !




Memories

2009
2006-2007

Nog 1 Dagje zomer 2010























Lieve bloglezers,



Het laatste dagje in het zonovergoten en warme Florida is helaas weer aangebroken.


Deze vakantie was er zeker één met een lach en een traan. Vandaag 10 November 2010, 1 dag na Tristan z'n verjaardag is het op de kop af een jaar geleden dat we nog samen met pa hiernaartoe zijn geweest. Dat was al een emotionele vakantie omdat pa net bestraald was en we nog niet konden vemoeden wat het komende jaar ons precies zou gaan brengen. Helaas weten we de details nu maar al te goed. Na de vreselijke mededeling die pa op 1 december kreeg, net na thuiskomst van de vakantie, was een flinke klap in het gezicht. Nu een jaar later, zijn we hier met z'n 2-en, met veel herinneringen. De laatste paar jaar vanaf 2008 waren stuk voor stuk 3 emotionele vakanties. Door pa z'n ziekte hebben we hier helaas veel narigheid meegemaakt. Maar hebben absoluut geen spijt dat we geweest zijn. Aan de jaren daar ervoor hebben we heel mooie herinneringen. Gelukkig zijn we hier nog samen met de hele familie geweest met de jaarwisseling 2006/2007, toen we nog niet wisten wat ons de jaren erna boven ons hoofd zou hangen.

Kortom het zal nooit meer hetzelfde zijn. Het blijft hier geweldig vakantie vieren, we hebben de afgelopen 3 weken mooie, leuke, grappige dingen meegemaakt, maar het verdriet neem je overal mee naartoe.

De koffers zijn (bijna) gepakt, we hebben net ontbeten bij het Wafflehouse, verder we gaan vandaag nog genieten van het mooie weer, vanavond wat lekkers eten en nog een rondje over Disney's Marketplace om het af te leren. We zullen dit missen als we weer thuis zijn.



Tot snel allemaal.

Veel liefs,
Sharon en Beppie

Tuesday, November 9, 2010

HAPPY BIRTHDAY TRISTAN !!!


Lieve Tristan,


Van harte gefeliciteerd met je verjaardag.


Een dikke knuffel van Oma en Sharon


Tot gauw!

Airboat-ride
























Hallo allemaal,




Maandag ben ik de dag begonnen met een rondje ’hard’lopen, het is nog niet te warm en het is goed voor de nodige afleiding in deze emotionele achtbaan waar we best wel in zitten. Voor mij is het lopen een goede afleider. Dus ik de schoenen weer aangedaan, muziek op en een half uurtje over het resort gelopen. Het voelde weer helemaal prima. Daarna een paar uurtjes bij het zwembad gezeten. Ondanks dat er weinig mensen zijn, valt er altijd wat te beleven. Ma heeft een goed gesprek gehad met de huis krokodil. Hij bedelt net als een hondje blijkt, in ieder geval zeer nieuwsgierig of er nog wat te halen valt. De moedereend en haar kleintjes zwemmen gelukkig nog altijd vrolijk rond, ondanks die bewuste krokodil. De 13 pulletjes zijn echt heel schattig om te zien.





Eind van de middag hebben we een Airboat ride gepland. Je gaat dan in een bootje over een (heel) groot meer in de hoop daar in het wild krokodillen, gevogelte en ander bijzondere natuur te zien. Afijn op de kaart zou de rit niet ingewikkeld zijn, gewoon het resort af, de hoek om en alsmaar de weg volgen. We dachten er wel een kwartiertje over te doen, NOT, de weg ernaartoe bleek toch wel ruim een halfuur in beslag te nemen, op de kaart leek het veel minder ver. Echt verdwalen was er deze keer niet bij, maar het bleek wel echt aan het eind van de weg te zijn. De weg stopte daar waar de bootjes waren, met recht het eind van de wereld. In het donker kan je ook zo’n boottochtje doen, maar daar trappen wij niet in, de weg ernaartoe is totaal niet verlicht, en er staan ook niet echt meer huizen, hooguit een paar stieren en ander gedierte die je niet in het donker tegen wilt komen.





De boottocht was helemaal leuk. Met een klein groepje mensen het meer op, de motor van het bootje maakt een inmens kabaal, vandaar de we koptelefoons meekrijgen. En je moet vooral alle losse spullen, goed vasthouden anders ben je het echt kwijt. Het meer waarop we waren, is echt schitterend mooi, we hebben een Snale sniper (een vogel die alleen grote slakken eet), Bold Eagles (het symbool van Amerika), die leven rond dit meer omdat er veel vis is. Verder leven deze Eagles buiten Florida alleen nog maar in Alaska en Australië in het wild. Verder leeft er van alles in en rond het meer. De bomen groeien in het water met wortels die boven het water uitkomen. Na een halfuurtje crossen over het water,uitgewaaid en een beetje doof staan we veilig op de kant. Dit was weer een leuke belevenis, waar ma al jaren om gesmeekt had om dit een keer te doen. Krokodillen hebben we hier niet gezien helaas, maar goed wij hebben een soort van huiskrokodil op het resort, en die van Bush Garden waren ook flinke jongens.


We hebben de dag afgesloten bij Friday’s met een overgeerlijke spare-ribs en daarna zijn we richting huis gegaan (het is inmiddels weer behoorlijk afgekoeld en niet fijn om buiten te lopen) om de voor de tv te hangen en te genieten van Dancing With The Stars.

Jullie zijn weer helemaal bij. We hebben nog 2 hele dagen te gaan, de zon is inmiddels goed warm wanneer ik dit tik. Het is weer zwembad tijd.


Veel liefs,

Sharon en Beppie

Dag Halloween, Welkom Kerst










Lieve allemaal,




Afgelopen zondag hebben we een heerlijk Amerikaans ontbijtje buiten de deur gedaan, het is tenslotte weekend. Het voelt als de Day After na het slechte nieuws van Jollien en we besluiten ons zelf nog maar eens te verwennen. De pancakes van het Wafflehouse zijn nog altijd niet te versmaden en moet je een keer gegeten hebben als je hier bent. De Wafflehouses zijn 24 uur open en vind je letterlijk op iedere paar vierkante kilometer door heel Amerika. In de avonden zie je er niemand behalve 2 man(vrouw meestal) personeel. Maar als je ‘s ochtends zo’n ding binnenstapt dan staan er 4 koks en 2 in de bediening en het zit gewoon vol met klanten.




De klok is hier dit weekend een uur terug gegaan dus vanzelf waren we ook wat eerder op pad. We zijn na het ontbijtje even langs de Marshall’s gereden en de Target hebben we ook nog even van binnen bekeken. Halloween heeft in een paar dagen tijd al ruim plaats gemaakt voor de kerst, kersbomen staan er alweer en de winkels hebben het heel druk om alle kerstspulen uit te stallen.




Inmiddels is de zon alweer goed opgewarmd en hebben we de rest van de (mid)dag doorgebracht bij het zwembad. En vooral het er nog even van nemen.




Als de avond aanbreekt besluiten we richting een van de grote outlets te rijden om daar nog even buiten rond te wandelen voordat het te veel afkoelt. Overdag is het prima te doen maar in de avonden wil de temperatuur nog wel zakken naar een graad of 12 en dat is best fris voor hier. Daarna gaan we nog even naar het overdekte en mooie winkelcentrum Mall of the Millenia om daar wat te gaan eten. Het is een zeer gezonde Japanse Teriyaki soep geworden, met veel groente/ noodles en grote garnalen voor mij en kip voor ma. Erg lekker. Voordat we weer op huis aangaan nemen we bij de Starbucks (ook die vind je hier op elke vierkante kilometer) een chocolate cookie om mee te nemen voor later bij de thee en de gezonde soep weer te compenseren. Al met al een luie zondag zoals het hoort en lekkere dingen gegeten.





















Enne voor een zacht prijsje kun je je hond volledig in het nieuw steken. De Halloween kostuums zijn wel 90% afgeprijst !














Saturday, November 6, 2010

JOLIEN 1999-2010



Gisteravond toen we thuiskwamen van een gezellige avond had Sharon een sms je van Esther.

Jolien had om een uur of half elf een epileptische aanval. Esther heeft haar moeder gebeld en is met een kennis van haar moeder naar de dierenarts gereden. Deze heeft Jolien drie valium prikken gegeven. Het hielp niets..... Esther stelde voor Jolien dan maar in te laten slapen. Wetende hoe ik hier over dacht. De dierenarts weigerde dit omdat het haar hondje niet was en

wou het nog even aan zien. Ze zou Jolien een nacht aan zuurstof leggen en dan de volgende dag zien hoe het was.

Zaterdagochtend belde ze Esther dat ze haar weer kon komen halen. Jolien had een beetje water gedronken. Esther heeft haar weer opgehaald. Maar het ging zo slecht dat ze in overleg met mij naar onze eigen dierenarts is gegaan. Die zag ook het hopeloze er van in en heeft Jolien uit haar lijden verlost. Dit is precies twee maanden na Queleane.

We zullen je missen Jolien. Slaap zacht klein prinsesje.

Friday, November 5, 2010

Disney's Woop Dee Doo Dinnershow
















Lieve allemaal,

Vandaag is het vrijdag en we hebben voor de avond een dinnershow gepland, waarvoor de kaarten eerder deze week al hebben gekocht. Dit is een dinnershow met live entertainment in 1 van de vele zalen op het Disney resort (dat echt inmens groot is, vergelijkbaar met de provincie Utrecht). We zijn de dag rustig begonnen, het is na de regen die de afgelopen 2 dagen is gevallen inmiddels weer een strakblauwe hemel alleen is de temperatuur aanzienlijk gezakt naar in de ochtend een graad of 12, midden op de dag werd het ongeveer 21 graden. Voor hier best fris, met een fris windje erbij. Vorige week hadden we warmte records, nou deze dagen en dit weekend zijn er bijna koelte records. Het ene extreme na het het andere dus. Maar de zon schijnt gelukkig weer en we kunnen toch nog wel lekker bij het zwembad luieren.

Om half 5 werden we verwacht bij de parkeerplaats van het Disney resort gedeelte 'Fort Wilderness' vanaf daar zijn we met een Disney bus vervoerd naar de zaal waar het 'feest' zou zijn. Daar aangekomen kunnen we plaatsnemen aan een tafeltje voor 2, pal voor het podium. De zaal zit helemaal vol, de salade staat al op tafel, we kunnen meteen aanvallen. De show duurt 2 uur en tussendoor krijg je eten en drinken (zoveel je wilt!!, ook bier, wijn, sangria etc..). Het eten is heerlijk, de show is erg leuk. De zaal blijkt vol te zitten uit mensen uit New Jersey (is toch ook ong 2000 km hiervandaan), het lijkt erop dat ze daar schoolvakantie hebben, een handjevol komt namelijk niet uit New Jersey.

Na afloop is het inmiddels donker en dus koud geworden, we hebben er wel op gerekend maar een vest ligt nog in de auto, en die moeten we eerst nog zien terug te vinden in dit gebied midden in de bossen. Fort Wilderniss blijkt een kamping-gebied te zijn a la Disney. Er staan 'mobile-homes', je kunt er kamperen in een tentje en er zijn hutten net als Davey Crockett in Parijs. Kortom het is hier groot en we zitten midden in de letterlijk Wilderniss. Na een rondje langs de mobile homes, waar we de kerstversieringen hebben bekeken (jawel het is 1 november geweest en Amerika maakt zich klaar voor de kerst). Op naar de bus om ons terug te brengen naar de auto. En tja welke bus neem je dan, er rijden hier op het resort allerlei Disney bussen die je overal heenbrengen. Als je de verkeerde neemt kun je zomaar totaal ergens uitkomen dan je zou willen. De bus met Epcot of Magic Kingdom als bestemming zijn wel leuk maar daar staat de auto niet op ons te wachten. Dus dan maar vragen aan de chauffeur, die allang met pensioen had moeten zijn, hij was niet echt vriendelijk en zeker niet duidelijk. Er stond Fort Wilderniss op de bus, dus zijn we toch maar ingestapt. Na een kort ritje zijn we de stop Fort Wilderniss Lodge uitgestapt in de hoop de goede stop te hebben genomen. Het is stikdonker in deze omgeving en de buslijnen en stops staan niet echt duidelijk aangegeven. We merken namelijk dat ook andere toeristen zoekende zijn, alleen kun je het die ook niet vragen omdat iedereen wel ergens anders zijn eindbestemming heeft. Lastig dus. Je raadt het al, dit was niet de plek waar onze auto stond. Dan maar wachten op de eerstvolgende bus en hopen dat de chauffeur wat behulpzamer is. Ik had inmiddels een foto tevoorschijn gehaald die ik bij ons vertrekpunt had gemaakt. Er was daar een paardenstal, die had ik op de foto gezet. Deze buschauffeur was inderdaad vriendelijker en herkende de locatie waar de foto was genomen pfff dat was toch wel fijn. Normaal gesproken loop je hier lekker warm rond, nou nu dus niet, we liepen toch wel een beetje te blauwbekken van de kou. Maar gelukkig waren we nu op de goede weg terug, en hebben de auto weer gevonden, en meteen de verwarming aangedaan ! Het was inmiddels 8 uur geworden, te vroeg om naar huis te gaan dus zijn we nog even naar de Marketplace gegaan, waar alle Disneywinkels bijelkaar zitten. Het was er zo druk dat 2 van de 5 mega-parkeergelegenheden vol waren. Wij hebben gelukkig wel een plekje kunnen vinden, en hebben daar nog een rondje gelopen in de overvolle winkels waar de verwarming bij hoge uitzondering aan lijkt te staan. Tsja zo zie je maar weer, ook hier heeft het weer rare kuren.


Het was weer een verrassende dag en we hebben erg genoten van de dinnershow, nog niet wetende dat Esther mij inmiddels een smsje heeft gestuurd. Dat was een flinke tegenvaller na deze dag.

Thursday, November 4, 2010

Epcot

Hallo trouwe bloglezers,

 

Allereerst, wij vinden het heel leuk om te horen dat jullie meelezen op de blog, vooral jullie reacties, en mailtjes waarderen wij zeer.

Afgelopen Dinsdag zijn we naar Disney’s Epcot geweest. We zijn de dag redelijk vroeg begonnen, rond 9 uur waren we bij Epcot. De parkeerplaats was nog redelijk leeg en we konden zelfs lopend naar de ingang, waar we normaalgesproken met pendeltreintje van de parkeerplaats naar de ingang gereden zouden worden. De parkeerplaats is inmens groot. Doordat er nog niet zoveel mensen in het park waren konden we mooi de eerste attracties zonder wachttijden doorlopen. Het park is tot 9 uur open, en staat deze periode in het teken van Food and Wine Festival, met als extra dagelijks een concert van meestal bekende artiesten. Vandaag zijn de artiesten: Boyz II Men, niet geheel toevallig dat we deze dag hebben gekozen om Epcot te bezoeken. 2 jaar terug hebben we Boyz II Men hier ook gezien in het openlucht theater, en dat was helemaal top. Eind van de middag treden de heren 3 maal een half uur op. Maar eerst gaan we het park onveilig maken. Erg leuk (de aanleiding helaas niet) is dat Epcot afgelopen jaar weer is gestart om de 3D film van Captain EO met Michael Jackson in de hoofdrol weer te vertonen. De film is in 1986 voor het eerst vertoond en wij hebben de film jaren terug (waarschijnlijk 17 jaar) voor het laatst gezien in Epcot. Heel bijzonder om het weer te zien. Dit is de 2e 3D film ooit gemaakt, en ziet er zelfs nu nog top uit. Michael is daar nog midden 20 en ziet er nog goed uit. Je ziet ’m echt levensgroot voor je en je kunt elk detail in z’n gezicht zien.

Afijn de dag gaat altijd vrij snel als je in een pretpark loopt. Zo ook deze keer. We hebben al een ’fastpass’ gehaald voor de TestTrack, daar zit je in een auto die super hard gaat en ook de bocht in volle vaart (waar je normaal zou afremmen) neemt. We kunnen later in de middag terecht, en dan kun je dus eigenlijk legaal voordringen. Heel handig. In de tussentijd zijn we wat andere dingen gaan bezichtigen, Epcot bestaat uit allerlei landenpaviljoenen en er is eigenlijk altijd wel wat te beleven. We hebben The Beatles zien optreden, en Italië was live- entertainment, bij Japan werd er getrommeld. Alleen helaas begint het om een uur of 3 te regenen en het stopt niet echt. Het komt met bakken uit de lucht. Hier in Florida is men blij omdat het al 35 dagen zonder regen zit, en ze met smart op regen zaten te wachten. Nou wij niet dus!! De regen is zo heftig dat onze favoriete Testtrack ritje niet doorgaat om de attractie niet rijdt met zoveel regen.

Na een hele tijd overdekt te hebben gewacht totdat de regen wat zou minderen (wat niet gebeurde), hebben we toch maar de regen getrotseerd en zijn het park doorgestoken om nog een keer naar de 3D film te gaan. Tegen de tijd dat we weer buiten stonden, was de regen (tijdelijk..) gestopt en werd het tijd om naar het openluchttheater te gaan voor de concertenreeks. Het eerste optreden was gelukkig droog en de heren waren weer erg goed. Na afloop moet je de ruimte verlaten om vervolgens na een kwartier weer naar binnen te kunnen gaan in afwachting van het volgende optreden. Deze keer zaten we net onder de overkapping. Gelukkig voor ons want het begint weer te regenen. De heren doen in totaal dus 3 shows en varieren in hun set van nummers die ze doen. Deze keer doen ze de motown medley. Erg leuk. De 3e show hebben we in de stromende regen gezien, helaas niet onder de overkapping. Daar was geen plek meer. Er stonden nog behoorlijk wat mensen in de regen, sommige met paraplu sommige zonder paraplu (wij dus) maar we stonden net onder een afdakje van het regiehuisje.. De show was net begonnen toen er een dame op mijn schouder tikte en aanbood of ik haar paraplu wilde lenen. Graag dus. Ze was samen met haar dochter en hadden beide een paraplu, heel sympathiek dus dat we er eentje mochten lenen. Er zijn best wel aardige mensen op de wereld. Toch wel apart om te zien dat ondanks de regen iedereen blijft staan en staat te dansen en mee te zingen, gewoon maling hebben aan een beetje(veel) regen. Het park is tot sluitingstijd echt heel druk ondanks het vele water. En net op de valreep konden we toch nog in de Testtrack stappen, met nihil wachttijd. Het geval wil dat het net droog was op het moment de we er langsliepen, en zagen dat het weer werkte. Toen we eenmaal in de ‘track’ zaten en het buiten gedeelte begon, het deel waar je dus knetterhard rijdt, is het inmiddels weer gaan regenen. Je raadt het al, we zijn echt drijfnat geworden in een paar seconden. Ach het was weer een extra dimensie. Daarna was er nog vuurwerk, om de dag in het park af te sluiten, ook in de regen. We hebben een natte maar leuke dag gehad in Epcot. Op deze manier hadden we het nog niet meegemaakt.