Lieve bloglezers,
Het laatste dagje in het zonovergoten en warme Florida is helaas weer aangebroken.
Deze vakantie was er zeker één met een lach en een traan. Vandaag 10 November 2010, 1 dag na Tristan z'n verjaardag is het op de kop af een jaar geleden dat we nog samen met pa hiernaartoe zijn geweest. Dat was al een emotionele vakantie omdat pa net bestraald was en we nog niet konden vemoeden wat het komende jaar ons precies zou gaan brengen. Helaas weten we de details nu maar al te goed. Na de vreselijke mededeling die pa op 1 december kreeg, net na thuiskomst van de vakantie, was een flinke klap in het gezicht. Nu een jaar later, zijn we hier met z'n 2-en, met veel herinneringen. De laatste paar jaar vanaf 2008 waren stuk voor stuk 3 emotionele vakanties. Door pa z'n ziekte hebben we hier helaas veel narigheid meegemaakt. Maar hebben absoluut geen spijt dat we geweest zijn. Aan de jaren daar ervoor hebben we heel mooie herinneringen. Gelukkig zijn we hier nog samen met de hele familie geweest met de jaarwisseling 2006/2007, toen we nog niet wisten wat ons de jaren erna boven ons hoofd zou hangen.
Kortom het zal nooit meer hetzelfde zijn. Het blijft hier geweldig vakantie vieren, we hebben de afgelopen 3 weken mooie, leuke, grappige dingen meegemaakt, maar het verdriet neem je overal mee naartoe.
De koffers zijn (bijna) gepakt, we hebben net ontbeten bij het Wafflehouse, verder we gaan vandaag nog genieten van het mooie weer, vanavond wat lekkers eten en nog een rondje over Disney's Marketplace om het af te leren. We zullen dit missen als we weer thuis zijn.
Tot snel allemaal.
Veel liefs,
Sharon en Beppie
No comments:
Post a Comment